ខេត្តឧត្តរមានជ័យជាខេត្តមួយមិនសំបូរមុខរបរ សំរាប់រកស៊ីប៉ុន្មានទេបន្ទាប់ពីរដូវធ្វើស្រែ មាន​មុខ​របរ​មួយ​ចំនួន​ទៀត ដែលក្រៅពីធ្វើចំណាកស្រុកទៅធ្វើកម្មករនៅប្រទេសថៃ ហើយនិងធ្វើអ្វីផ្សេងៗទៀតដែលអាច ផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពរបស់ពួកគាត់ ។ ជាពិសេសនៅស្រុកបន្ទាយអំពិល ក្រៅពីរដូវស្រែចំការចប់ ពួក​គាត់​តែង​តែ​ត្បាញ​ក្រមា ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ខុស​ប្លែក​ពី​បណ្តា​ក្រមា​ខេត្តផ្សេងៗ មានលក្ខណៈក្បាច់ទំពក់រូបសេះ រូបដំរី និងរូបផ្សេងៗសំរាប់ចែក ជូនកូនចៅ រឺក៏ជូនចាស់ទុំក្នុងភូមិ និងយកទៅវត្ត ដើម្បី​ប្រគេន​ព្រះសង្ឃ​ក្នុង​ពិធី​បុណ្យ​ភ្ជុំបិណ្ឌ រឺបុណ្យចូលឆ្នាំ ។

នៅពេលដែលក្រុមការងាររបស់សមាគមបានទៅដល់ស្រុកសំរោង ក្រុមការងារបានជួបជាមួយលោកអ៊ុំស្រី ពេជ្រ រៀម ដែលមានស្រុកកំនើតនៅស្រុកបន្ទាយអំពិល ប៉ុន្តែឡូវគាត់មករស់នៅក្នុងស្រុកសំរោង គាត់​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា​ការ​ត្បាញរបៀបនេះពិបាកណាស់ នៅពេលរៀនទាល់តែមានចូម ហើយមាន​តមណម​ច្រើន​ជា​ពិសេស ក្បាច់រូបដំរី ហើយគាត់មានប្រសាសន៍បន្តទៀតថាមានអ្នកខ្លះតមមិនបានអាចខ្វាក់ភ្នែក វៀចមាត់ និងឈឺក្បាល ។ ប៉ុន្តែនៅពេលក្រុមការងាររបស់សមាគមទៅដល់ កន្លែងធ្វើបានជួប និងម្ចាស់​តម្បាញ​គាត់​បាន​និយាយ​ថា​គាត់ផលិតបានតែ១៩ ទៅ ២០ ក្រមា ប៉ុណ្ណោះក្នុងមួយខែ ហើយទៅតាមប្រភេទក្បាច់ទៀត ។ គាត់បាននិយាយថា ឡូវនេះមានអង្គកា Mekong de enfant បាន​អោយ​ពួកគាត់ធ្វើ​ប៉ុន្តែ​មិន​បាន​រីក​ដុះ​ដាល​ច្រើន​ទេ ។ នៅចុងបញ្ចប់គាត់បាននិយាយអំពាវនាវអោយជួយរកទីផ្សារអោយពួកគាត់ផង ដើម្បី​អោយ​ពួក​គាត់​មាន​ជីវិភាព​ធូរ​ធារ និងស្នាដៃដែលមានតាំងពីដូនតាផង ។